We zijn weer terug in het huis in Castelo de Vide! In de zomer kozen wij In Nederland te zijn, een beetje bang voor de warme zomer in Portugal. Ons gebied ligt pal tegen de Spaanse Extremadura en dan voel je de hitte van de meseta. Het is hier nu elke dag heet. ‘s Morgens staan we vroeg op om tussen half 8 en 8 uur aan een wandeling te beginnen. Als we dan om 10 uur thuiskomen is het al zo warm dat je in het huis de koelte zoekt. In de nacht koelt het wat af, maar ook dan is het bijna 30 graden. Overdag komt het kwik soms bij de 40 graden. Iedereen klaagt hier dan ook over de warmte die al de hele zomer voortduurt.

Ons tuintje ziet er triest uit. Een paar aangevreten kolen en dat is alles. De aardbeien zijn verdwenen en de pompoenplanten hebben enkele bloemetjes, maar het is de vraag of er ooit vruchten komen. Langs de weg, waar op sommige plaatsen water is, ligt de zaak anders. We hebben al heel wat bramen geplukt. Ook vijgen en vlierbessen zijn er volop. Daarnaast kunnen we genieten van hele trossen druiven! Marlies heeft al verschillende soorten jam gemaakt en haar druivensap is heerlijk. Ook konden we van kennissen tomaten kopen die tot puree zijn verwerkt.

Voor de olijvenoogst die vanaf oktober plaatsvindt, lijken de vooruitzichten somber. Er zitten heel weinig olijven in de bomen. De oorzaak is niet de hete zomer, maar het natte voorjaar waardoor de bloemen van de olijf niet bestoven werden. Bovendien is er in onze tuin heel veel gesnoeid en de takken dragen dan pas het volgende jaar vruchten.